Πώς διορθώνουμε ένα άρθρο
Η διόρθωση δεν είναι αδυναμία της δημοσιογραφίας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα μέσο δείχνει ότι προτιμά την ακρίβεια από την εικόνα αλάθητου.
Τι θεωρούμε διόρθωση
Διόρθωση χρειάζεται όταν ένα άρθρο περιέχει λάθος γεγονός, λανθασμένο όνομα, ασαφή διατύπωση, παλιό στοιχείο που άλλαξε ουσιαστικά ή παράλειψη που επηρεάζει την κατανόηση του θέματος.
Δεν είναι κάθε διαφωνία διόρθωση. Αν η ένσταση αφορά άποψη, πολιτική ερμηνεία ή προτεραιότητα κάλυψης, μπορεί να εξεταστεί ως σχόλιο ή ως πρόταση νέου θέματος, όχι απαραίτητα ως λάθος.
Πώς εξετάζεται μια ένσταση
Ζητάμε συγκεκριμένο σημείο, τεκμήριο και εξήγηση. Μια χρήσιμη ένσταση δείχνει ποια φράση είναι προβληματική, ποια πηγή τη διορθώνει και γιατί η αλλαγή είναι σημαντική για τον αναγνώστη.
Όταν το θέμα είναι νομικά, προσωπικά ή κοινωνικά ευαίσθητο, η ένσταση δεν αντιμετωπίζεται σαν δημόσια αντιπαράθεση. Περνά σε πιο προσεκτική επανεξέταση ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος βλάβης.
Τι αλλάζει στο άρθρο
Μικρές γλωσσικές διορθώσεις μπορούν να γίνουν χωρίς να αλλάξει το νόημα. Ουσιαστικές αλλαγές πρέπει να αφήνουν καθαρότερο ίχνος: τι διορθώθηκε, τι προστέθηκε ή ποια προηγούμενη διατύπωση δεν ήταν αρκετά ακριβής.
Αν νέα στοιχεία αλλάζουν την εικόνα, το άρθρο μπορεί να ενημερωθεί. Αν το αρχικό συμπέρασμα δεν στέκει πλέον, η ενημέρωση πρέπει να το λέει καθαρά.
Πότε αφαιρείται περιεχόμενο
Αφαίρεση μπορεί να γίνει όταν υπάρχει προσωπικό δεδομένο χωρίς αναγκαίο δημόσιο ενδιαφέρον, σοβαρός νομικός κίνδυνος, ατεκμηρίωτη κατηγορία, τεχνικό λάθος ή περιεχόμενο που δημοσιεύτηκε εκτός κανόνων.
Η αφαίρεση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να εξαφανίζονται νόμιμες και τεκμηριωμένες πληροφορίες επειδή είναι άβολες. Το κριτήριο είναι η ακρίβεια, η αναγκαιότητα και η δημόσια ευθύνη.
Πώς στέλνεται αίτημα
Για διορθώσεις, ο αναγνώστης πρέπει να χρησιμοποιεί τη φόρμα επικοινωνίας ή τα δομημένα σήματα τεκμηρίωσης όπου υπάρχουν. Το μήνυμα πρέπει να περιλαμβάνει σύνδεσμο άρθρου, ακριβές απόσπασμα και πηγή διόρθωσης.
Αιτήματα που περιέχουν απειλές, spam, άσχετα προσωπικά δεδομένα ή ατεκμηρίωτες κατηγορίες μπορούν να αγνοηθούν ή να κρατηθούν μόνο ως εσωτερικό σήμα κατάχρησης.